Vorige vrijdag klom Karani voor een laatste keer op het dak van The Residence, het nieuwbouwproject dat op de oude site van The Zillion verrijst. “In augustus 2018 ben ik op die werf gestart. We hebben er alle waterdichtingen mogen plaatsen: de parkeergarage, de Colruyt-supermarkt tot de terrassen en daken toe. Ik heb het gebouw volledig zien groeien.” De schaal van het project typeert de projecten die Karani in zijn beroepsloopbaan onder handen mocht nemen. Daar zitten best indrukwekkende werven tussen. Niet iedereen kan zeggen dat hij op de site van de kerncentrales van Doel en Tihange heeft gewerkt, of dat-ie het viaduct van Vilvoorde op de Brusselse Ring of de Kennedytunnel waterdicht heeft gemaakt. Zelf kijkt Karani er niet meer van op. Het is vooral werk dat hij om den brode heeft gedaan. “Na school ben ik onmiddellijk beginnen werken. Aanvankelijk was ik bij een andere dakwerker gestart. Maar toen die na 5 maanden failliet ging, ben ik hier begonnen als helper. Doorheen de jaren ben ik doorgegroeid tot ploegbaas,” beschrijft Karani zijn loopbaan.

Goede bazen

Bijzonder is toch dat Karani 41 jaar bij dezelfde broodheer bleef werken. Zelf vindt hij dat een bewuste keuze. “Ik heb het hier altijd goed gehad, zowel bij meneer Dekkers als bij de familie Biesmans. Ook de samenwerking met de project- en werfleiders verliep vlot. Natuurlijk heb je wel eens een woordenwisseling met iemand wanneer je van mening verschilt, maar dat is altijd vlot uitgepraat.” Voor Karani is trouw aan zijn werkgever een belangrijk gegeven. “Dat is een raad die ik m’n collega’s wil geven: houd vast aan de job die je hebt. Hier weet je wat je mag verwachten, je kent je collega’s en bazen, … Wanneer je voor 20 of 30 eurocent meer op een ander gaat werken, ben je de nieuweling. Die mogen als eerste vertrekken wanneer het wat moeilijker gaat.”

Karani huldigt het principe hard werken voor een eerlijk loon. Dat heeft hij ook zijn kinderen bijgebracht. “Ik heb hen alle vijf aangemoedigd een beroep te kiezen waarin ze handenarbeid doen. Goede stielmensen zijn altijd nodig. Dus wie een stiel kent, is vrij zeker van werk. Eén van m’n zonen is eveneens dakwerker, de andere werkt ook in de bouwsector. Neen, de dakwerker heb ik niet aangemoedigd om ook bij Tectum Dekkers te komen werken. Je moet je eieren over meerdere mandjes spreiden. Trouwens, één Aydogan in dit bedrijf vond ik al genoeg,” lacht Karani. Ook zijn dochters kozen voor een job met de handen: kapster, schoonheidsspecialiste en verpleegster.

Tijd voor kleinkinderen

Of hij al plannen heeft voor na zijn pensioen? “Vooral verloren tijd met de kleinkinderen inhalen. Onze 5 kinderen hebben m’n vrouw en mij al 14 kleinkinderen geschonken, variërend van 18 jaar tot enkele maanden oud. Voor de jongsten help ik nu al regelmatig zorgen door ze tweemaal per week op te halen in het kinderdagverblijf. Maar als ik thuis ben wil ik zeker meer tijd met ze doorbrengen. We hebben een grote tuin met een speeltuig, daar kunnen ze zich uitleven. Daarnaast zal ik misschien wat langer naar Turkije gaan. Nu bleef dat beperkt tot 3 à 6 weken omdat het verlof beperkt was. We hebben daar een woning op zo’n 120km van Ankarra en kunnen er best een half jaar blijven om het koude en natte weer hier te ontlopen. Maar dan moet ik m’n vrouw meekrijgen, want die kan de kleinkinderen niet missen. En misschien dat ik uit verveling wel een hobby oppik of buiten uit nog wat ga werken,” grapt Karani.